Odpowiedź na komentarz Zaglądającej: Inspiracje biorą się z życia codziennego, obserwacji, różnego rodzaju odczuć i wielu innych czynników. Zazwyczaj są spontaniczne, ale czasami można im wyjść na przeciw.  

Dziękuję Ci  Neska, to niesamowicie miłe porównanie. Szczerze mówiąc nie sprawdzałam, chyba bym coś wiedziała na ten temat? Ale zajrzę do jakiejś księgarni i przewertuję podręczniki – dobry pomysł! 
               

Fortepian Chopina
W małym dworku fortepian stoi,
pan stroiciel właśnie go stroi.
Przybyły dzieci na spotkanie:
- Dzień dobry! Panie fortepianie.
Ile fortepian ma klawiszy!
Czy fortepian muzykę słyszy?

- Niestety, chodzą takie słuchy,
że fortepian jest całkiem głuchy,
ale przepięknie opowiada,
gdy słuchaczy grono zasiada.

Pan Chopin zagrał pierwsze dźwięki,
jakby dotykał puszek miękki,
wyczarował na klawiaturze
drobny deszczyk, a nawet burzę.

To nie do wiary, słyszysz? – Słyszę,
fortepian ćwiczy dwa klawisze,
biały z czarnym biegną truchcikiem
w trylu – zwanym też ozdobnikiem.

Pan Fryderyk figle nam płata!
- Nie, nad pauzą stoi fermata,
a teraz gonią się trójdźwięki,
z lewej ręki do prawej ręki.

Fortepian umie opowiadać,
a gdy pan Chopin nuty składa,
wtedy kłania się uroczyście
wszystkim słuchaczom i pianiście.

Wstyd
Ciuszek w prawo, ciuszek w lewo,
na podłodze klocek lego.
Tu skakanka, tam piłeczka,
misiek, krasnal i książeczka.
Materacyk wypadł z wózka,
za nim puchowa poduszka,
pod poduszką lalki nóżka…
Zjawia się cioteczka – wróżka:

- Kto tu zrobił ten bałagan,
może straszna Baba Jaga?
- Nie, to ja Małgosia mała.
I pod łóżko się schowała.

- Szuru, buru, niesłychane,
już zabawki posprzątane.
I bałagan sobie poszedł,
jakie proste, bardzo proszę…

U zegarmistrza
Pan zegarmistrz przerwał pracę.
- Ale hałas, co to znaczy?
Duży zegar jest spóźniony?
Mały biegnie jak szalony?

Kłótnia między zegarami,
budzik rzuca wskazówkami,
ścienny bimba sobie z tego
nazywając go lebiegą:
- U mnie jest za dziesięć piąta.
- Bzdura, u mnie jest dziewiąta!

- Zdecydujcie się panowie,
mam od tego zamęt w głowie.
Z kąta krzyczy zegar stary:
- Co pan powie, nie do wiary!

Ten z kukułką zawstydzony,
cały zrobił się czerwony:
- Najważniejszy z nas jest budzik,
ten dopiero się natrudzi,
koncertuje w domach ludzi,
aż skutecznie ich obudzi.

Pan zegarmistrz postanowił,
że zegary te odnowi.
Najpierw długo je naprawiał,
potem wszystkie ponastawiał.

Nawet tyka zegar stary.
Niesłychane, jakieś czary?
- Tik - tak, tik - tak,
czary mary!

U fryzjera
Lew zapukał do fryzjera:
- Czy pan zakład już otwiera?
Fryzjer zbladł jak biała ściana:
- Już otwieram proszę pana!

- Chciałbym grzywę przystrzyc nieco,
bo mi kłaki w oczy lecą.
Fryzjerowi ręce drżały,
a po chwili, drżał już cały.

- Co tam słychać w wielkim świecie?
Wy, tu w mieście wszystko wiecie.
Fryzjer coś pod nosem bąkał,
wreszcie na głos zaczął jąkać:

- W sklepie prosiak się ocielił,
ryś do myśliwego strzelił,
u dentysty był krokodyl,
sucha kaczka wyszła z wody.

Fryzjer męczył się z lwią grzywą
i niestety, obciął krzywo,
szczotką grzywę wyszczotkował,
kręcił loki, modelował.

Lew zagwizdał ze zdumienia:
- Jak fryzura wygląd zmienia?
Nie zapłacił ani grosza,
wstał, ukłonił się…
i poszedł.

W tym miejscu był fajny komentarz, który wykasowałam przez pomyłkę
- PRZEPRASZAM AUTORA
Cytuję:
"Czyżby lew salonowy? I jaka analogia, nie jeden /czyt. jedna/ pewnie po zabiegach fryzjerskich najlepiej by pominął kwestie płatności, a przynajmniej jak najszybciej o niej zapomniał... "

Oczywiście, podejrzewam, że analogicznie postępuje po napełnieniu koszyka w supermarkecie. Niewątpliwie ma jakieś specjalne przywileje ze względu na zęby i pazury, ale kto odważyłby się upominać o jakieś marne grosze?

Witam serdecznie wszystkich, którzy mają wrażliwość artystyczną i
lubią czytać wiersze. Piszę przede wszystkim wiersze dla dzieci, a
także teksty do piosenek. Mam nadzieję, że dzieciom będą się
podobały zamieszczone wierszyki, a może i dorosłym też?

Blaszany karnawał
Czy ktoś widział w karnawale
koncertową, barwną salę,
fajerwerków głośne trzaski,
kolorowe, śmieszne maski?

Trąbka kiwa się na boki
próbuje taneczne kroki,
serpentyny całe mile
zaplątały się w wentyle.

A pod ścianą dwa puzony
otoczone przez balony,
przywiązane wstążeczkami
skaczą razem z balonami.

Tuba tańczy, a w jej stronę
rozbawiony biegnie kornet
za kornetem dwa puzony
ciągną za sobą balony.

Zimne ognie jak szalone
iskrzyły w balonów stronę,
wszystkie z hukiem popękały
i ten duży, i ten mały.

Ale heca, co się dzieje?
Ktoś się z tego głośno śmieje?
Oczywiście to karnawał
zrobił im nie lada kawał!